شرح حال:

متولد ۱۸ تير، ۱۳۳۸، مشهد (عکس‌ها)

آموزش:

۱۳۶۴– ۱۳۵۸: کارشناسی فلسفه، دانشگاه ملى (شهيد بهشتى)

 ۱۳۶۷–۱۳۶۴: کارشناسی ارشد فلسفه، دانشگاه تهران

تجربه‌ى کار:

۱۳۶۹– ۱۳۶۵: دستيار ويراستار در مرکز نشر دانشگاهى

۱۳۸۲–۱۳۷۰: ويراستار در مرکز نشر دانشگاهى

۱۳۷۰ به بعد: مربی در گروه فلسفه، دانشکده‌ى ادبيات و علوم انسانى، دانشگاه شهيد بهشتی

۱)    جوئل ل. کرمر، احياى فرهنگى در عهد آل بويه: انسان‌گرايى در عصر رنسانس اسلامى، مرکز نشر دانشگاهى، ۱۳۷۵.

۲)    جان مک‌کوارى، مارتين هايدگر، گرّوس، ۱۳۷۶.

۳)    بيردزلى و هاسپرس، تاريخ و مسائل زيباشناسى، هرمس، ۱۳۷۶؛ چ دوم، پاييز ۱۳۸۵.

۴)    ايان هندرسن، رودلف بولتمان، گرّوس، ۱۳۷۷.

۵)    جان مک‌کوارى، فلسفه‌ى وجودى، هرمس، ۱۳۷۷.

۶)    ريچارد ا. پالمر، علم هرمنوتيک، هرمس، ۱۳۷۷؛ چ دوم، پاييز ۱۳۸۲؛ چ سوم، زمستان ۱۳۸۴.

۷)    هايدگر و ديگران، زرتشت نيچه کيست؟ و مقالات ديگر، هرمس، ۱۳۷۸؛ چ دوم، پاييز ۱۳۸۲.

۸)    جوئل ل. کرمر، فلسفه در عصر رنسانس اسلامى: ابوسليمان سجستانى و مجلس او، مرکز نشر دانشگاهى، ۱۳۷۹.

۹)    رابرت سولومون،  فلسفه‌ى اروپايى از نيمه‌ى دوم قرن هجدهم تا واپسين دهه‌ى قرن بيستم (تاريخ فلسفه‌ى غرب: ۷)، قصيده، ۱۳۷۹.

۱۰)    جنى تايشمن و گراهام وايت (ويراستار)، فلسفه‌ى اروپايى در عصر نو، نشر مرکز، ۱۳۷۹؛ چ دوم، ١۳٨۶.

۱۱)    ترنس اروين، تفکّر در عهد باستان (تاريخ فلسفه‌ى غرب: ۱)، قصيده، ۱۳۸۰.

۱۲)    جان سالوين شاپيرو، ليبراليسم: معنا و تاريخ آن، نشر مرکز، ۱۳۸۰؛ چ دوم، ۱۳۸۵.

۱۳)    ديويد لاسکِم، تفکّر در دوره‌ى قرون وسطى (تاريخ فلسفه‌ى غرب: ۲)، قصيده، ۱۳۸۰؛ چاپ دوم، قصيده سرا، پاييز ۱۳۸۲.

۱۴)    ديميترى گوتاس، تفکّر يونانى، فرهنگ عربی، مرکز نشر دانشگاهى، ۱۳۸۱.

۱۵)    محمد هاشم کمالى، آزادى بيان در اسلام (مجموعه‌ى مقالات)، قصيده‌سرا، ۱۳۸۱.

۱۶)    براين پ. کوپنهيور و چارلز ب. اشميت، فلسفه در دوره‌ى رنسانس (تاريخ فلسفه‌ى غرب: ۳)، قصيده‌سرا، ١۳٨۷.

۱)    ماجد فخرى،  سير فلسفه در جهان اسلام، ترجمه‌ى گروه مترجمان (به همراه ترجمه‌ى سه فصل از کتاب)، مرکز نشر دانشگاهى، ۱۳۷۲.

۲)    سحبان خليفات، رسائل ابوالحسن عامرى، ترجمه‌ى مهدى تدين، مرکز نشر دانشگاهى، ۱۳۷۵.

۳)    ماکس آپل،  شرحى بر تمهيدات کانت، ترجمه‌ى محمدرضا بهشتى، مرکز نشر دانشگاهى، ۱۳۷۵.

۴)    يوستوس هارتناک،  نظريه‌ى معرفت در فلسفه‌ى کانت، ترجمه‌ى غلامعلى حداد عادل، فکر روز، ۱۳۷۶.

۵)    فريتس ماير،  ابوسعيد ابوالخير: حقيقت و افسانه، ترجمه‌ى مهرآفاق بايبوردى، مرکز نشر دانشگاهى، ۱۳۷۸.

۶)    براين ديويس، درآمدى به فلسفه‌ى دين، ترجمه‌ى مليحه‌ صابرى، مرکز نشر دانشگاهى، ۱۳۷۸.

۱)    يک فيلم، يک تأويل: تصويرگرى مابعدالطبيعه‌ى عصر نو در «مسافران» بيضايى (در دست آماده‌سازى)، ۱۳۸۲.

۲)    راهى که معلوم نيست به کجا مى‌رسد!: هايدگر و تعريف فلسفه  (در دست آماده‌سازى)، ۱۳۸۲.

۱)    ماجد فخرى، «فارابى و برهان وجودى»، تحقيقات اسلامى، بنياد دايرة‌المعارف اسلامى، سال چهارم، ش ۱ و ۲، ۱۳۶۹.

۲)    ديميترى گوتاس، «کتاب ميهمانى افلاطون در آثار عربى»، معارف، مرکز نشر دانشگاهى، سال هفتم، ش ۱، ۱۳۶۹.

۳)    هانس – گئورگ گادامر، « شعر و محاکات»، فصلنامه‌ى هنر، معاونت هنرى وزارت ارشاد، ش ۱۹، ۱۳۶۹.

۴)    هانس – گئورگ گادامر، «فلسفه و شعر»، فصلنامه‌ى هنر، معاونت هنرى وزارت ارشاد، ش ۲٠، ۱۳۷٠.

۵)    ساموئل م. تامپسون، «مسأله‌ى عينيت در نزد هيوم و لاک و کانت»، پژوهشنامه‌ى دانشکده‌ى ادبيات، دانشگاه شهيد بهشتى، ش ۱۰ و ۱۱، ۱۳۷۱.

۶)    ديويد فارل کرل، «هنر و حقيقت در ناسازگارى هول‌انگيز»، فصلنامه‌ى هنر، معاونت هنرى وزارت ارشاد، ش ۲۱، ۱۳۷۱.

۷)    فان ا. هاروى، «نظريه‌ى هرمنيوتيک»، پژوهشنامه‌ى دانشکده‌ى ادبيات، دانشگاه شهيد بهشتى، ش ۱۴، ۱۳۷۲.

۸)    ماجد فخرى،  سير فلسفه در جهان اسلام، ترجمه‌ى فصلهاى دوم و پنجم و بندهاى ۲ و ۳ و ۴ از فصل دوازدهم، مرکز نشر دانشگاهى، ۱۳۷۲.

۹)    روبرت ک. سولومون، «هوسرل و واپس‌ تافتن به فلسفه‌ى استعلايى»، کيهان انديشه، ش ۵۵، ۱۳۷۳.

۱۰)    چارلز جنکس، «پُست - آوانگارد»، فصلنامه‌ى هنر، معاونت هنرى وزارت ارشاد، ش ۲۵، ۱۳۷۳.

۱۱)    اُلگ گرابار، «مسجد، نمونه‌ى هنر دينى در اسلام»، فصلنامه‌ى هنر، معاونت هنرى وزارت ارشاد، ش ۲۶، ۱۳۷۳.

۱۲)    ريچارد اتينگهاوزن، «زيبايى از نظر غزالى»، فصلنامه‌ى هنر، معاونت هنرى وزارت ارشاد، ش ۲۷، ۱۳۷۳.

۱۳)    وجدان على، «هنرهاى تجسمى در لبنان»، فصلنامه‌ى هنر، وزارت ارشاد، ش ۲۷، ۱۳۷۳.

 ۱۴)    مستنصر مير، «قصه‌ى يوسف در قرآن»، فصلنامه‌ى هنر، معاونت هنرى وزارت ارشاد، ش ۲۷، ۱۳۷۳.

۱۵)    سيد حسين نصر، «هنر و معنويت اسلامى»، فصلنامه‌ى هنر، معاونت هنرى وزارت ارشاد، ش ‌‌۲۸، ۱۳۷۴.

۱۶)    نصرالله پورجوادى، «سابقه‌ى تاريخى عکس رخ يار در شعر عرفانى فارسى»، کلمه، ش ۱۱، ۱۳۷۳.

۱۷)    رابرت ب. پى‌پين، «نيچه و خاستگاه مفهوم مدرنيسم»، ارغنون، ش ۱۱، ۱۳۷۳.

۱۸)    فردريک بارنارد، «نظريه‌هاى فرهنگ و تمدن در عصر جديد»، نامه‌ى فرهنگ، ش ۱۴ و ۱۵، ۱۳۷۳.

۱۹)    رابرت ب. پی‌پين، «هايدگر و مفهوم مدرنيسم: عصر بى‌معنايى تمام»، ارغنون، ش ۱۱ و ۱۲، ۱۳۷۵.

۲۰)    گايل سوفر، «هايدگر، انسان‌گرايى، تفکيک/تخريب تاريخ»، ارغنون، ش ۱۱ و ۱۲، ۱۳۷۵.

۲۱)    موريس کرنستن، «تسامح و تساهل/ تحمل»،  نامه‌‌‌ى فرهنگ، ش ۲۸، ۱۳۷۶.

۲۲)    ويلهلم اس وورتسر- هيو جى سيلورمن، «تصويرگرى: نقوش تفکر»، در نظريه‌هاى زيبايى‌شناسى فيلم، انتشارات بنياد سينمايى فارابی، ۱۳۷۶.

۲۳)    پيتر والاس پرستون، «مفهوم اخلاقى- سياسى توسعه»، ارغنون، ش ۱۳، ۱۳۷۷.

۲۴)    جان گلن گرى، «شاعران و متفکران: جايگاه‌شان در فلسفه‌ى مارتين هايدگر»، ارغنون، ش ۱۴، ۱۳۷۷.

۲۵)    کريستيان اشميت، «اعتقاد در شعر»، ارغنون، ش ۱۴، ۱۳۷۷.

۲۶)    ميشل فوکو، «نقد چيست؟»، ارغنون، ش ۱۵، ۱۳۷۸.

۲۷)    ا. ک. گراهام، «"هستى" در زبان‌شناسى و فلسفه: تحقيقى مقدماتى»، معارف، سال شانزدهم، ش ۲، ۱۳۷۸.

۲۸)    پل تيليش، «دين و ناقدان روشنفکر آن»، وقايع اتفاقيه، ۱۱ و ۱۳ خرداد ۱۳۸۳.

۲۹)    ا. ت. نوين، «عيب تحمل»، انديشه‌ی سياسی، سال اول، شماره ۱، زمستان ۱۳۸۳.

۳٠)    مارتين هايدگر، «دا- زاين و زمانمندی»، ارغنون، شماره‌ی ۲۶ و ۲۷، بهار و تابستان ۱۳۸۴.

۳۱)    پيتر کراوس، «مرگ و مابعدالطبيعه: نيستی و معنای هستی در فلسفه‌ی هستی هايدگر»، ارغنون، شماره‌ی ۲۶ و ۲۷، بهار و تابستان ۱۳۸۴.

۳۲)    جوليان يانگ، «مرگ و اصالت»، ارغنون، شماره‌ی ۲۶ و ۲۷، بهار و تابستان ۱۳۸۴.

۳۳)    هانا آرنت، «دين و روشنفکران»، اشراق، دوره‌ی جديد، سال اول، شماره‌ی دوم و سوم، بهار و تابستان ۸۴.

۳۴)    هانا آرنت، «دين و سياست»، اشراق، دوره‌ی جديد، سال اول، شماره‌ی دوم و سوم، بهار و تابستان ۸۴.

۳۵) هانا آرنت، «اگزيستانسياليسم فرانسوی»، بخارا، سال نهم، شماره دهم (پياپی ۵۸)، زمستان ۸۵، ص ۷۶–۳۷٠.

۳۶) هانا آرنت، «سورن کی‌يرکگور»، بخارا، سال نهم، شماره دهم (پياپی ۵۸)، زمستان ۸۵، ص ۸۲–۳۷۷.

۳۷) هانا آرنت، «هايدگر روباه»، بخارا، سال نهم، شماره دهم (پياپی ۵۸)، زمستان ۸۵، ص ۸۴–۳۸۳.

۱)    «هايدگر، انسان، هستى»، ارغنون، ش ۱۱ و ۱۲، ۱۳۷۵.

۲)    «خشونت و تکنولوژى» (پاسخ به اقتراح)، کيان (ويژه‌نامه‌ى دين، مدارا و خشونت)، ش ۴۵، ۱۳۷۷.

۳)    «من فرد هستم: عاشورا و موقعيت تراژيک (تراژدى فرد و نظام در آنتيگونه، مردى براى تمام فصل‌ها، جادوگران شهر سالم، عاشورا: يک مقايسه)»، کيان، ش ۴۶، ۱۳۷۸.

۴)    «مدينه‌ى احرار: درباره‌ى ليبراليسم، استبداد شرقى، اسلام»، کيان، ش ۴۸، ۱۳۷۸.

۵)    «ايمان بد: درباره‌ى ترجمه‌ى يک اصطلاح در فلسفه‌ى سارتر»، جهان کتاب ۸۲–۸۱ (تيرماه ۱۳۷۸)، ص ۱۷.

۶) «از اخلاق تا فلسفه سیاسی»، اشراق، سال اول، ش ۱، ۱۳۸۳، ص ٧۶–٧٠.

۷) «حقيقت و دروغ در هنر»، رواق انديشه، سال پنجم، شماره ۲ (پياپی ۵۳)، شهريور ۸۵، ص ۸۴–۶۴.

۱)    «مرده‌شناسی انديشه‌هاى مرده: درباره‌ى هستى‌شناسى/عرفان و رندى [و] حافظ»، نشر دانش، سال هجدهم، شماره‌ى دوم، تابستان ۱۳۸۰، ص ۴۵– ۳۸.

ترجمه‌ی حدود ۵۰ مقاله از ايرانيکا براى دانشنامه‌ى جهان اسلام در سالهاى ١٣۶۷ تا ١٣۶۹(چاپ شده با نام سعيد کاشانى)، نگارش نقد فيلم و ترجمه‌ى مقالات سينمايى براى فصلنامه‌ى فارابى در سالهاى ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۳(چاپ شده با نام سعيد کاشانى) و نگارش نقد و معرفى کتاب در نشر دانش از ۱۳۷۲ به بعد.

مقالات در دايرة‌المعارف بزرگ اسلامی

۱)    ابن فلوس، ج ۴، ص .

۲)    ابن ياسمين، ج ۵، ص .

۳)    تکافؤ ادله، ج ، ص .

۱)    گودرون کرمر، «تلقيهای اسلامگرا از مردمسالاری»، چهارشنبه، ۱۶ بهمن ۱۳۸۱.

۲)    برنارد لوئيس، «اسلام و مردمسالاری ليبرال»، سه شنبه، ۱۳ اسفند ۱۳۸۱.

۳)    برنارد لوئيس، «چه خطا رفت؟»، چهارشنبه، ۲۱ اسفند ۱۳۸۱.

۴)    تامس بالدوين، «فلسفه‌ی تحليلی چيست؟»، جمعه، ۱۶ اسفند ۱۳۸۱.

۵)    يوسف علی‌آبادی، «انديشه‌ی آزاديهای مدنی و مسأله‌ی حکومت نهادی در ايران»، پنجشنبه، ۱ خرداد ۱۳۸۲.

۶)    ادوارد شيلز، «روشنفکران دينی»، شنبه، ۸ آذر ۱۳۸۲.

۷)    «اخلاق پيغامبران»، ۲۸ آبان ۱۳۸۱.

۸)    «اسطوره‌ی اسطوره‌زدايی»، ۸ آذر ۱۳۸۱.

۹)    «درباره‌ی عشق»، ۳۱ مهر ۱۳۸۱.

۱۰)    «هگل: سخنرانی آغاز تدريس در ۲۸ اکتبر ۱۸۱۶»، ۷ آبان ۱۳۸۳.

۱۱)    جُرج مسحور، «زرتشت نيچه: ساحتی تازه در نظريه‌ی ساختاری فرويد درباره‌ی ذهن»، ۲۹ آذر ۱۳۸۳.

١۲)    فردریک روشر، «فلسفه‌ی سیاسی و اجتماعی کانت»، ۲۲ دی ١۳٨۶.

۱)    رابرت سالومون و کاتلين هيگينز، تاريخ فلسفه، از ديدگاه چند فرهنگی، نشر مرکز، بهار ۱۳۸۲.

۲)    نورمن بری، ليبراليسم کلاسيک و ليبرتارينيسم، نشر مرکز، بهار ۱۳۸۲.

۳)    رابين جورج کالينگوود، فلسفه‌ی هنر، جیحون، بهار ١۳٨۷.

۴)    جان کاتينگهام، عقل‌گرايان (تاريخ فلسفه‌ی غرب: ۴)، قصيده سرا، تابستان ۱۳۸۲.

۵)    ر. س. وولهاوس، تجربه‌گرايان (تاريخ فلسفه‌ی غرب: ۵)، قصيده سرا، تابستان ۱۳۸۲.

۶)    جان اسکروپسکی، فلسفه‌ی انگليسی زبان (تاريخ فلسفه‌ی غرب: ۶)، قصيده سرا، پاييز ۱۳۸۲.

۷)    تامس بالدوين،  فلسفه‌ی معاصر (تاريخ فلسفه‌ی غرب: ۸)، قصيده سرا، زمستان ۱۳۸۲.

۸)    هانا آرنت، ميان گذشته و آينده، مرکز بازشناسی ايران و اسلام، بهار ۱۳۸۲.

۹)    هانا آرنت، بحرانهای جمهوری، مرکز بازشناسی ايران و اسلام، تابستان ۱۳۸۲.

۱۰)    جوزف بلايشر، هرمنوتيک معاصر، روزنه، تابستان ۱۳۸۲.